استاد مصطفی آقامیری
استاد مصطفی (حمید) آقامیری در سال ۱۳۴۶ در خانوادهای ریشهدار در هنر و ورزش به دنیا آمد. او نقاشی و ورزش را نزد عموی خود، استاد محمدباقر آقامیری، آموخت و از همان سالهای نخست در هر دو عرصه فعالیت کرد.
او پس از سالها آموزش و تجربه هنری، در دانشگاه رشته صنایعدستی را به پایان رساند و دانش خود را در زمینه طراحی سنتی ایران، نقوش تزئینی، طراحی فرش، منبت و معرق، حجمسازی و سفال گسترش داد. حاصل این تجربهها، فعالیتی چندوجهی در طراحی فرش، تذهیب و کتابآرایی، نگارگری ایرانی، گلومرغ و تشعیر است.
آثار آقامیری از مکتب دوم تبریز در دوره صفوی تأثیر پذیرفتهاند. او برخی ترکیبهای شاخص هنرمندانی چون سلطان محمد و میرزا علی تبریزی را بازخوانی کرده و در عین حال، زبان تصویری خود را پرورش داده است. ترکیببندیهای چندلایه، حرکت ریتمیک و رنگهای زنده و درخشان از ویژگیهای تکرارشونده آثار او هستند.
او به چینوچروک لباس، حالت چهره، حرکت دستها و وضعیت بدن پیکرهها توجهی ویژه دارد. چه شخصیتها در حرکت باشند و چه در سکون، این جزئیات حالات درونی آنها را آشکار میکنند و به ترکیببندی عمق عاطفی میبخشند.
آثار او اغلب جهان محسوس را با عالمی معنوی پیوند میدهند. انسان آرمانی، طبیعت و فضاهای ایرانی و شرقی در کنار پرندگان، سیمرغ و اژدهای درهمتنیده، با نقوش اسلیمی و ختایی همراه میشوند.
عارفان، شاعران، شخصیتهای تاریخی و ادبی، اسطورههای ایرانی و حتی چهرههای بینام، همگی در این جهان خیالانگیز و معنوی حضور دارند.